شعر نو

علی آن شیر میدان شجاعت
علی آن مظهر زهد و عدالت
همان سرچشمه علم و فضایل
به آن زیبا ترین شکل و شمایل
علی دریای علم بیکران ها
که بود آگه به راه آسمانها
شب و تنها و نخلستان کوفه
ز

شاعر:حمیدرضا فاطمی

والی و والا ...
دلا همه دَم در حال دعا آی ای هادی دلها ...
همه در حال حمد و آی ای هم مَسلک طاها ...
سُرور هر دلی ای هم مسلک احمدی دُر اعلاء ...
صدها درود و سلام آی ای ولی و والی و والا

شاعر:محمد هادی نجفی

می پیچم به دور تنت
پریشان می کنم
باور ایستاده قامتت را
افسانه موهایم
تعبیر می شود در تاکستان نگاهت
غلیظ نفس می کشی
جهانت گیج میشود
کافیست
فنجان قهوه ات را
من بریزم
آنوقت تمام فال های

شاعر:نازنین نوریان

در گیر و دارِ زندگی،تنهاتر از تنها شدم
هر شب میانِ اشک و آه،همبِسترِغمها شدم
قلبم شکست از دوری و از انتظارِ وصلِ یار
در پیش چشمِ خلق ،من ،آواره ای رسوا شدم
من روزگارِ قبلِ تو،چون جسم بی روحی

شاعر:محمدحسین صدرا

چه شور آفرینِ
زلالِ
تو چشمات
ملیح و قشنگه
نگاهِ
رو لبهات....
لبات
گرچه شیرین
بسان
عسل بود
شراب تو چشمات
همیشه
ضرب المثل بود...
کمانِ
ابروهایت
مثلِ
کمان ِ آرش
چه با صلابت
پاک
چون

شاعر:امیرخانکی

« آزاده... »*
=======
من سالها پیش، آشنا
با «تازه ها»ی او شدم
وقتی کتاب، یا یک خبر
می خواند، خوشحال می شدم
***
آزاده خیلی، شاد بود
پیوسته او، خندان بود
عشق و علاقَش، او به کار
بسیـار و صد، چندان

شاعر:سلیمان بوکانی حیق

جز با تو وُ عشــق تو عَجين نتوان بود
افسرده دل وُ چين به جَبين نتوان بود
چون رايـتِ ما نگـــاهِ گيــراى تو شد
يك لحظه ز عـمر را حَزين نتوان بود
فرمود كه خشنودى روح از شاديست*
چون راه چنان

شاعر:محمدعلى دهقانى

گل سرخ دیدم و حیران گشتم
آن چنان بر سر دیوار دلم رویید گل
راه تغییر دادم و به تماشا بنشستم
کوچه زیبا
روی گل زیباتر
دانه دانه، تک تک
سرخی نهادن بر دل
کوچه بود پر
از عطر وجودت
تیر برقی آنجا

شاعر:مصطفی زمانی

با زبان عاشقی آب گفت جان
عشق شیرین است و شیرین
هست جان
ما که دور در پشت کوه افتادهایم
عشق به ضرب تیشهایم در دست جان
شکی در آن نیست اینکه؛
از هر چیزی عزیزتر است جان برای

شاعر:ابراهیم آروین

از بهار که پر شوم
لا به لای هر ترانهای
سبز میشوم
رو به همهی پنجرههایی
که چشم به آسمان

شاعر:سیده مریم وهابی

وقتی موهای منو نار می کنی
دلم می ریزه پیش پاهات
وقتی الکی قهر و ناز می کنم
از غرورت میزنی و نازم می کنی
جز تو عزیزم کی می تونه
منه دیوونه رو تحمل کنه؟
تو این دنیا کی مثل تو برام ماه میشه؟
کی مثل

شاعر:محمد کیا حبیب زاده

خوش آن نسيم كه از سمت يار مي آيد
چو نيك بنگري هم به ليل و نهار مي آيد
خوش آن دمي كه نباشم دچار اين گيتي
به يمن ديدن روي ماه دلبرم بهار مي

شاعر:مازیار اطمینان

بهر مردن حاضرم شمشیر راآماده کن
کند باشد بهتراست من بیشتر می بینمت

شاعر:حمید رضا عبدلی

ای عزیز این بشر قلبم برایت کشته شد
هر چه من رفتم جلوتر روی تو بیگانه شد
در ره بیراه تو پایم پر از تاول شده
بیوفا یک دم نگاهی کن دلم آواره شد
در بساط بیبساطی در به در دنبال عشق
جستجو

شاعر:فرشید ربانی (این بشر)

دلی به حال این خاک بسوزد!!
مادری،
کز بطنِ خویش توانا کرد همه،
روا کی باشد کنونش
چنین بی مهری ها!!
ز شهدِ جانش نوشِ جان کردین،
خرامیدین،
به دامنِ او،
خوابِ راحتِ بامدادان کردین،
لیک،

شاعر:علیزمان خانمحمدی

چون قطره ای
به دریا پیوسته
درون صدفی
که مرواریدخواهی شد
ای هبوط کرده!
نیست شده ای
تا هستی بیابی؟
بدان که پایانت
آغازی دوباره

شاعر:علی کشاورز

دورنگی کارما نیست
دراین دنیا که عشق وعاشقی نیست
ازعشق شورانگیزتودیگراثری نیست
من هنوزدرسفرم آشیانه لازم نیست
وقتی دل گیرم تنها شانه می خواهم ولی شانه ای درکارنیست
تقصیرمن نیست
نفرین عشق

شاعر:مهدی گودرزی

من بجانت میخورم سوگند ای جانان من
دست از عشقت نگیرم تا نگیری جانِ من
گرچه میدانم که ازآن تو باشد هستی ام
آرزو دارم که باشی لحظه ای از آنِ من
شرم دارم از نشستن برسر این خوان مهر
کاش یکدم در دل

شاعر:پژند محرر صفايي

دعـا از من ترا درهر زمـان باد
گـلِ یاسم بهـارت بـی خـزان باد
پناهگاهـت چـو باشد درگهِ دوست
به محشر جایگاهت در جنان

شاعر:سلیمان ابوالقاسمی

تو برایم چو وجودی غمینی،
گل شکفته شده ترانه،
که همان لحظه که با آن خوشم
و بر آنم تا سرمست شوم از وجودش،
احساس میکنم که باید بگریزم به غربت،
بسیار دور،
بهسبب بداقبالی جان خویش؛
شوربختی

شاعر:میلاد غریبی زاده

روزی بر آستان بهشت، تو را میربایمت.....
و بال در بال تو
تا به هشتی در خانه خدا
پرواز میکنیم
تا داد خود را از خدا بستانیم
من با تو از تیررس همه مزدوران
و همه کلاشینکفها
عبور میکردم
وبه

شاعر:انامک (علیرضا غفاری حافظ)

در دل تاریکی شب غمی پنهان دارم
این شب ها در آسمانم تو را کم دارم
پرده نشین کوی و مژگان چشمان توام
در دیار تنِ تشنهِ کویر هر شب می بارم
سایه های خیالی حرف دارند برای گفتن
بغضی که آه می شود در

شاعر:مرتضی سنجری

شعر پنهان در "منِ" من :
شعر بی دفتر و قید
شعر بی پایانِ جاری
شعر ساکت چون شقایق
شعر بی بال
شعر پیچیده در جان.
شعر بی خوانش من :
شعر پُر بغض وامانده در خود
شعر بی داد و فریاد
شعر جنگِ میان

شاعر:محمد-علی زرندی

گوشه ای تاریک می میرم شبی در انزوا
مثلِ فانوسی که در یک جعبه گورش کرده اند
آنچنان مرگی که گویی نعشِ سقراط است که،
'با شرابِ شوکران از غصه دورش کرده اند
در غَمِستانِ قفس دِق میکند

شاعر:احمد رحیمی(مرودشت)

.
تنهاعضو دیدنی ست
چشمانت ...!!
سپاس از مهر حضورتان
*محمد کریم زاده نیستانک

شاعر:محمد کریم زاده نیستانک

گفته ای نانوشته می خوانی
رازمان را فقط تو می دانی
آن چه عمری ست ما در آن قفلیم
دست هایت گشوده پنهانی
گفته ای که باز می بخشی
بعدِ توبه و پشیمانی
وصله ای جور می شدیم ای کاش
ای خداوندِ روزِ

شاعر:حميده عسكري بيجاربسته سري

بسم الله الرحمن الرحیم
"لا حول و لا قوت الا بالله"
حاج قاسم که بزرگیش فزون از حد شد
مدعی گفت: که او بر سر راهم سد شد!
از قضا نیست عجب! وقت گزینش هم باز
ز امتحانات ظریف دگری او رد شد! .

شاعر:البرز داودی (یاور)

از خوابها می ترسم
و از اشیاء خانه خجالت
می کشم
این صندلی هنوز منتظر نشسنن توست و
این آینه به تماشای زیبایی تو ایستاده
این فنجان برای تماس با لبهای تو ،کنج میز نشسته است.
و این ساعت ،
با آمدنت

شاعر:جواد تبخ

یئتیر اللهملتین دادینه ویران اولوب احوال جهان
بورکوب هامینین بئلین غم سئچیلمیر پیروجوان
دایانیب عرشه جهالت یارنیب کفرونفاق
دماخ اولمور بو ساعت ممکن اولا نه اتفاق
سحر تزدن چخب اودن

شاعر:رضا قاراداغلی(حاجیزاده)

ای دوره ازتو برگشته حال
چون ویا چرا ترا شد احوال
گرخوش ویا بد بگذرد دور
به هرحال نماند بدین منوال
نگوتقد یرست وتدبیرنکنی
بسپاری بدست بخت واقبال
یا تدبیری برای تقدیرت بجو
درمیان مکعب تاسهای

شاعر:صمد محسنی